Conjugation of zwabić
ˈzva.bit͡ɕnakłonić osobę lub zwierzę do przyjścia, kusząc czymś Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zwabić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zwabiłem |
| ty | zwabiłeś |
| on / ona / ono | zwabił |
| my | zwabiliśmy |
| wy | zwabiliście |
| oni / one | zwabili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zwabiłam |
| ty | zwabiłaś |
| on / ona / ono | zwabiła |
| my | zwabiłyśmy |
| wy | zwabiłyście |
| oni / one | zwabiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zwabiło |
Czas przyszły
| ja | zwabię |
| ty | zwabisz |
| on / ona / ono | zwabi |
| my | zwabimy |
| wy | zwabicie |
| oni / one | zwabią |
Tryb rozkazujący
| ty | zwab |
| my | zwabmy |
| wy | zwabcie |