Conjugation of zruszczyć
ˈzruʂ.t͡ʂɘt͡ɕzmusić kogoś do przyjęcia kultury i języka rosyjskiego Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zruszczyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zruszczyłem |
| ty | zruszczyłeś |
| on / ona / ono | zruszczył |
| my | zruszczyliśmy |
| wy | zruszczyliście |
| oni / one | zruszczyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zruszczyłam |
| ty | zruszczyłaś |
| on / ona / ono | zruszczyła |
| my | zruszczyłyśmy |
| wy | zruszczyłyście |
| oni / one | zruszczyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zruszczyło |
Czas przyszły
| ja | zruszczę |
| ty | zruszczysz |
| on / ona / ono | zruszczy |
| my | zruszczymy |
| wy | zruszczycie |
| oni / one | zruszczą |
Tryb rozkazujący
| ty | zruszcz |
| my | zruszczmy |
| wy | zruszczcie |