Conjugation of zróżnicować
zruʐ.ɲiˈt͡sɔ.vat͡ɕto differentiate (to show, or be the distinction between two things) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zróżnicować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zróżnicowałem |
| ty | zróżnicowałeś |
| on / ona / ono | zróżnicował |
| my | zróżnicowaliśmy |
| wy | zróżnicowaliście |
| oni / one | zróżnicowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zróżnicowałam |
| ty | zróżnicowałaś |
| on / ona / ono | zróżnicowała |
| my | zróżnicowałyśmy |
| wy | zróżnicowałyście |
| oni / one | zróżnicowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zróżnicowało |
Czas przyszły
| ja | zróżnicuję |
| ty | zróżnicujesz |
| on / ona / ono | zróżnicuje |
| my | zróżnicujemy |
| wy | zróżnicujecie |
| oni / one | zróżnicują |
Tryb rozkazujący
| ty | zróżnicuj |
| my | zróżnicujmy |
| wy | zróżnicujcie |