Conjugation of zniewolić
zɲɛˈvɔ.lit͡ɕzmusić się do czegoś, przezwyciężyć w sobie opory Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zniewolić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zniewoliłem |
| ty | zniewoliłeś |
| on / ona / ono | zniewolił |
| my | zniewoliliśmy |
| wy | zniewoliliście |
| oni / one | zniewolili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zniewoliłam |
| ty | zniewoliłaś |
| on / ona / ono | zniewoliła |
| my | zniewoliłyśmy |
| wy | zniewoliłyście |
| oni / one | zniewoliły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zniewoliło |
Czas przyszły
| ja | zniewolę |
| ty | zniewolisz |
| on / ona / ono | zniewoli |
| my | zniewolimy |
| wy | zniewolicie |
| oni / one | zniewolą |
Tryb rozkazujący
| ty | zniewol |
| my | zniewolmy |
| wy | zniewolcie |