Conjugation of znieruchomieć
zɲɛ.ruˈxɔ.mjɛt͡ɕto become motionless, to stop, to freeze Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | znieruchomieć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | znieruchomiałem |
| ty | znieruchomiałeś |
| on / ona / ono | znieruchomiał |
| my | znieruchomieliśmy |
| wy | znieruchomieliście |
| oni / one | znieruchomieli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | znieruchomiałam |
| ty | znieruchomiałaś |
| on / ona / ono | znieruchomiała |
| my | znieruchomiałyśmy |
| wy | znieruchomiałyście |
| oni / one | znieruchomiały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | znieruchomiało |
Czas przyszły
| ja | znieruchomieję |
| ty | znieruchomiejesz |
| on / ona / ono | znieruchomieje |
| my | znieruchomiejemy |
| wy | znieruchomiejecie |
| oni / one | znieruchomieją |
Tryb rozkazujący
| ty | znieruchomiej |
| my | znieruchomiejmy |
| wy | znieruchomiejcie |