Conjugation of zmusić
ˈzmu.ɕit͡ɕnakłonić kogoś przy użyciu wszelkich środków do zrobienia czegoś Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zmusić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zmusiłem |
| ty | zmusiłeś |
| on / ona / ono | zmusił |
| my | zmusiliśmy |
| wy | zmusiliście |
| oni / one | zmusili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zmusiłam |
| ty | zmusiłaś |
| on / ona / ono | zmusiła |
| my | zmusiłyśmy |
| wy | zmusiłyście |
| oni / one | zmusiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zmusiło |
Czas przyszły
| ja | zmuszę |
| ty | zmusisz |
| on / ona / ono | zmusi |
| my | zmusimy |
| wy | zmusicie |
| oni / one | zmuszą |
Tryb rozkazujący
| ty | zmuś |
| my | zmuśmy |
| wy | zmuście |