Conjugation of zmarnotrawić
zmar.nɔˈtra.vit͡ɕto squander, to waste (to use up unnecessarily or improperly) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zmarnotrawić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zmarnotrawiłem |
| ty | zmarnotrawiłeś |
| on / ona / ono | zmarnotrawił |
| my | zmarnotrawiliśmy |
| wy | zmarnotrawiliście |
| oni / one | zmarnotrawili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zmarnotrawiłam |
| ty | zmarnotrawiłaś |
| on / ona / ono | zmarnotrawiła |
| my | zmarnotrawiłyśmy |
| wy | zmarnotrawiłyście |
| oni / one | zmarnotrawiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zmarnotrawiło |
Czas przyszły
| ja | zmarnotrawię |
| ty | zmarnotrawisz |
| on / ona / ono | zmarnotrawi |
| my | zmarnotrawimy |
| wy | zmarnotrawicie |
| oni / one | zmarnotrawią |
Tryb rozkazujący
| ty | zmarnotraw |
| my | zmarnotrawmy |
| wy | zmarnotrawcie |