Conjugation of zmówić
ˈzmu.vit͡ɕto collude, to conspire, to plot, to scheme (to secretly make a decision or agree to act against someone with someone else) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zmówić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zmówiłem |
| ty | zmówiłeś |
| on / ona / ono | zmówił |
| my | zmówiliśmy |
| wy | zmówiliście |
| oni / one | zmówili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zmówiłam |
| ty | zmówiłaś |
| on / ona / ono | zmówiła |
| my | zmówiłyśmy |
| wy | zmówiłyście |
| oni / one | zmówiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zmówiło |
Czas przyszły
| ja | zmówię |
| ty | zmówisz |
| on / ona / ono | zmówi |
| my | zmówimy |
| wy | zmówicie |
| oni / one | zmówią |
Tryb rozkazujący
| ty | zmów |
| my | zmówmy |
| wy | zmówcie |