Conjugation of zliczyć
ˈzli.t͡ʂɘt͡ɕpoliczyć wszystkie elementy w zbiorze; ocenić, ile jest w sumie Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zliczyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zliczyłem |
| ty | zliczyłeś |
| on / ona / ono | zliczył |
| my | zliczyliśmy |
| wy | zliczyliście |
| oni / one | zliczyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zliczyłam |
| ty | zliczyłaś |
| on / ona / ono | zliczyła |
| my | zliczyłyśmy |
| wy | zliczyłyście |
| oni / one | zliczyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zliczyło |
Czas przyszły
| ja | zliczę |
| ty | zliczysz |
| on / ona / ono | zliczy |
| my | zliczymy |
| wy | zliczycie |
| oni / one | zliczą |
Tryb rozkazujący
| ty | zlicz |
| my | zliczmy |
| wy | zliczcie |