Conjugation of zlecić
ˈzlɛ.t͡ɕit͡ɕpowierzyć komuś załatwienie, zrobienie czegoś Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zlecić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zleciłem |
| ty | zleciłeś |
| on / ona / ono | zlecił |
| my | zleciliśmy |
| wy | zleciliście |
| oni / one | zlecili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zleciłam |
| ty | zleciłaś |
| on / ona / ono | zleciła |
| my | zleciłyśmy |
| wy | zleciłyście |
| oni / one | zleciły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zleciło |
Czas przyszły
| ja | zlecę |
| ty | zlecisz |
| on / ona / ono | zleci |
| my | zlecimy |
| wy | zlecicie |
| oni / one | zlecą |
Tryb rozkazujący
| ty | zleć |
| my | zlećmy |
| wy | zlećcie |