Conjugation of zjałowieć
zjaˈwɔ.vjɛt͡ɕto waste; to become barren (to become deprived of something valuable) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zjałowieć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zjałowiałem |
| ty | zjałowiałeś |
| on / ona / ono | zjałowiał |
| my | zjałowieliśmy |
| wy | zjałowieliście |
| oni / one | zjałowieli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zjałowiałam |
| ty | zjałowiałaś |
| on / ona / ono | zjałowiała |
| my | zjałowiałyśmy |
| wy | zjałowiałyście |
| oni / one | zjałowiały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zjałowiało |
Czas przyszły
| ja | zjałowieję |
| ty | zjałowiejesz |
| on / ona / ono | zjałowieje |
| my | zjałowiejemy |
| wy | zjałowiejecie |
| oni / one | zjałowieją |
Tryb rozkazujący
| ty | zjałowiej |
| my | zjałowiejmy |
| wy | zjałowiejcie |