Conjugation of zignorować
/ziɡ.nɔˈrɔ.vat͡ɕ/umyślnie nie zwrócić uwagi na kogoś lub na coś; udać, że się nie zauważyło Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zignorować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zignorowałem |
| ty | zignorowałeś |
| on / ona / ono | zignorował |
| my | zignorowaliśmy |
| wy | zignorowaliście |
| oni / one | zignorowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zignorowałam |
| ty | zignorowałaś |
| on / ona / ono | zignorowała |
| my | zignorowałyśmy |
| wy | zignorowałyście |
| oni / one | zignorowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zignorowało |
Czas przyszły
| ja | zignoruję |
| ty | zignorujesz |
| on / ona / ono | zignoruje |
| my | zignorujemy |
| wy | zignorujecie |
| oni / one | zignorują |
Tryb rozkazujący
| ty | zignoruj |
| my | zignorujmy |
| wy | zignorujcie |