Conjugation of zhańbić
ˈsxaɲ.bit͡ɕto dishonour oneself, to disgrace oneself, to discredit oneself Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zhańbić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zhańbiłem |
| ty | zhańbiłeś |
| on / ona / ono | zhańbił |
| my | zhańbiliśmy |
| wy | zhańbiliście |
| oni / one | zhańbili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zhańbiłam |
| ty | zhańbiłaś |
| on / ona / ono | zhańbiła |
| my | zhańbiłyśmy |
| wy | zhańbiłyście |
| oni / one | zhańbiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zhańbiło |
Czas przyszły
| ja | zhańbię |
| ty | zhańbisz |
| on / ona / ono | zhańbi |
| my | zhańbimy |
| wy | zhańbicie |
| oni / one | zhańbią |
Tryb rozkazujący
| ty | zhańbij |
| my | zhańbijmy |
| wy | zhańbijcie |