Conjugation of zgryźć
/ˈzɡrɘɕt͡ɕ/to crush by biting, to destroy by biting Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zgryźć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zgryzłem |
| ty | zgryzłeś |
| on / ona / ono | zgryzł |
| my | zgryźliśmy |
| wy | zgryźliście |
| oni / one | zgryźli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zgryzłam |
| ty | zgryzłaś |
| on / ona / ono | zgryzła |
| my | zgryzłyśmy |
| wy | zgryzłyście |
| oni / one | zgryzły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zgryzło |
Czas przyszły
| ja | zgryzę |
| ty | zgryziesz |
| on / ona / ono | zgryzie |
| my | zgryziemy |
| wy | zgryziecie |
| oni / one | zgryzą |
Tryb rozkazujący
| ty | zgryź |
| my | zgryźmy |
| wy | zgryźcie |