Conjugation of zgromadzić
zɡrɔˈma.d͡ʑit͡ɕzebrać siebie, wraz z grupą innych, w jednym miejscu Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zgromadzic |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zgromadziłem |
| ty | zgromadziłeś |
| on / ona / ono | zgromadził |
| my | zgromadziliśmy |
| wy | zgromadziliście |
| oni / one | zgromadzili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zgromadziłam |
| ty | zgromadziłaś |
| on / ona / ono | zgromadziła |
| my | zgromadziłyśmy |
| wy | zgromadziłyście |
| oni / one | zgromadziły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zgromadziło |
Czas przyszły
| ja | zgromadzę |
| ty | zgromadzisz |
| on / ona / ono | zgromadzi |
| my | zgromadzimy |
| wy | zgromadzicie |
| oni / one | zgromadzą |
Tryb rozkazujący
| ty | zgromadź |
| my | zgromadźmy |
| wy | zgromadźcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.