Conjugation of zgonić
ˈzɡɔ.ɲit͡ɕto chase people or animals into a single place Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zgonić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zgoniłem |
| ty | zgoniłeś |
| on / ona / ono | zgonił |
| my | zgoniliśmy |
| wy | zgoniliście |
| oni / one | zgonili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zgoniłam |
| ty | zgoniłaś |
| on / ona / ono | zgoniła |
| my | zgoniłyśmy |
| wy | zgoniłyście |
| oni / one | zgoniły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zgoniło |
Czas przyszły
| ja | zgonię |
| ty | zgonisz |
| on / ona / ono | zgoni |
| my | zgonimy |
| wy | zgonicie |
| oni / one | zgonią |
Tryb rozkazujący
| ty | zgoń |
| my | zgońmy |
| wy | zgońcie |