Conjugation of zgłupieć
ˈzɡwu.pjɛt͡ɕto lose one's bearings (to lose sight of or become unable to determine one's orientation, position, or abilities relative to one's surroundings or situation) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zgłupieć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zgłupiałem |
| ty | zgłupiałeś |
| on / ona / ono | zgłupiał |
| my | zgłupieliśmy |
| wy | zgłupieliście |
| oni / one | zgłupieli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zgłupiałam |
| ty | zgłupiałaś |
| on / ona / ono | zgłupiała |
| my | zgłupiałyśmy |
| wy | zgłupiałyście |
| oni / one | zgłupiały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zgłupiało |
Czas przyszły
| ja | zgłupieję |
| ty | zgłupiejesz |
| on / ona / ono | zgłupieje |
| my | zgłupiejemy |
| wy | zgłupiejecie |
| oni / one | zgłupieją |
Tryb rozkazujący
| ty | zgłupiej |
| my | zgłupiejmy |
| wy | zgłupiejcie |