Conjugation of zezwalać
zɛˈzva.lat͡ɕwydawać komuś zezwolenie na coś; pozwalać, nie zabraniać Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | zezwalać |
Czas teraźniejszy
| ja | zezwalam |
| ty | zezwalasz |
| on / ona / ono | zezwala |
| my | zezwalamy |
| wy | zezwalacie |
| oni / one | zezwalają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zezwalałem |
| ty | zezwalałeś |
| on / ona / ono | zezwalał |
| my | zezwalaliśmy |
| wy | zezwalaliście |
| oni / one | zezwalali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zezwalałam |
| ty | zezwalałaś |
| on / ona / ono | zezwalała |
| my | zezwalałyśmy |
| wy | zezwalałyście |
| oni / one | zezwalały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zezwalało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę zezwalał |
| ty | będziesz zezwalał |
| on / ona / ono | będzie zezwalał |
| my | będziemy zezwalali |
| wy | będziecie zezwalali |
| oni / one | będą zezwalali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę zezwalała |
| ty | będziesz zezwalała |
| on / ona / ono | będzie zezwalała |
| my | będziemy zezwalały |
| wy | będziecie zezwalały |
| oni / one | będą zezwalały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie zezwalało |
Tryb rozkazujący
| ty | zezwalaj |
| my | zezwalajmy |
| wy | zezwalajcie |