Conjugation of zetknąć
ˈzɛ.tknɔɲt͡ɕspowodować spotkanie, znajomość dwóch lub więcej osób Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zetknąć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zetknąłem |
| ty | zetknąłeś |
| on / ona / ono | zetknął |
| my | zetknęliśmy |
| wy | zetknęliście |
| oni / one | zetknęli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zetknęłam |
| ty | zetknęłaś |
| on / ona / ono | zetknęła |
| my | zetknęłyśmy |
| wy | zetknęłyście |
| oni / one | zetknęły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zetknęło |
Czas przyszły
| ja | zetknę |
| ty | zetkniesz |
| on / ona / ono | zetknie |
| my | zetkniemy |
| wy | zetkniecie |
| oni / one | zetkną |
Tryb rozkazujący
| ty | zetknij |
| my | zetknijmy |
| wy | zetknijcie |