Conjugation of zeszmacić
zɛˈʂma.t͡ɕit͡ɕsprawić, że coś straciło wartość, dobrą opinię; zniesławić kogoś Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zeszmacić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zeszmaciłem |
| ty | zeszmaciłeś |
| on / ona / ono | zeszmacił |
| my | zeszmaciliśmy |
| wy | zeszmaciliście |
| oni / one | zeszmacili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zeszmaciłam |
| ty | zeszmaciłaś |
| on / ona / ono | zeszmaciła |
| my | zeszmaciłyśmy |
| wy | zeszmaciłyście |
| oni / one | zeszmaciły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zeszmaciło |
Czas przyszły
| ja | zeszmacę |
| ty | zeszmacisz |
| on / ona / ono | zeszmaci |
| my | zeszmacimy |
| wy | zeszmacicie |
| oni / one | zeszmacą |
Tryb rozkazujący
| ty | zeszmać |
| my | zeszmaćmy |
| wy | zeszmaćcie |