Conjugation of zestrzelić
zɛˈstʂɛ.lit͡ɕto shoot down (to bring to the ground) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zestrzelić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zestrzeliłem |
| ty | zestrzeliłeś |
| on / ona / ono | zestrzelił |
| my | zestrzeliliśmy |
| wy | zestrzeliliście |
| oni / one | zestrzelili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zestrzeliłam |
| ty | zestrzeliłaś |
| on / ona / ono | zestrzeliła |
| my | zestrzeliłyśmy |
| wy | zestrzeliłyście |
| oni / one | zestrzeliły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zestrzeliło |
Czas przyszły
| ja | zestrzelę |
| ty | zestrzelisz |
| on / ona / ono | zestrzeli |
| my | zestrzelimy |
| wy | zestrzelicie |
| oni / one | zestrzelą |
Tryb rozkazujący
| ty | zestrzel |
| my | zestrzelmy |
| wy | zestrzelcie |