Conjugation of zespolić
/zɛˈspɔ.lit͡ɕ/połączyć trwale kilka części w jedną Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zespolić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zespoliłem |
| ty | zespoliłeś |
| on / ona / ono | zespolił |
| my | zespoliliśmy |
| wy | zespoliliście |
| oni / one | zespolili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zespoliłam |
| ty | zespoliłaś |
| on / ona / ono | zespoliła |
| my | zespoliłyśmy |
| wy | zespoliłyście |
| oni / one | zespoliły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zespoliło |
Czas przyszły
| ja | zespolę |
| ty | zespolisz |
| on / ona / ono | zespoli |
| my | zespolimy |
| wy | zespolicie |
| oni / one | zespolą |
Tryb rozkazujący
| ty | zespol |
| my | zespolmy |
| wy | zespolcie |