Conjugation of zepsuć
ˈzɛ.psut͡ɕzniszczyć, uszkodzić w sposób uniemożliwiający działanie Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zepsuć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zepsułem |
| ty | zepsułeś |
| on / ona / ono | zepsuł |
| my | zepsuliśmy |
| wy | zepsuliście |
| oni / one | zepsuli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zepsułam |
| ty | zepsułaś |
| on / ona / ono | zepsuła |
| my | zepsułyśmy |
| wy | zepsułyście |
| oni / one | zepsuły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zepsuło |
Czas przyszły
| ja | zepsuję |
| ty | zepsujesz |
| on / ona / ono | zepsuje |
| my | zepsujemy |
| wy | zepsujecie |
| oni / one | zepsują |
Tryb rozkazujący
| ty | zepsuj |
| my | zepsujmy |
| wy | zepsujcie |