Conjugation of zechcieć
ˈzɛ.xt͡ɕɛt͡ɕforma uprzejmego polecenia lub prośby Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zechcieć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zechciałem |
| ty | zechciałeś |
| on / ona / ono | zechciał |
| my | zechcieliśmy |
| wy | zechcieliście |
| oni / one | zechcieli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zechciałam |
| ty | zechciałaś |
| on / ona / ono | zechciała |
| my | zechciałyśmy |
| wy | zechciałyście |
| oni / one | zechciały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zechciało |
Czas przyszły
| ja | zechcę |
| ty | zechcesz |
| on / ona / ono | zechce |
| my | zechcemy |
| wy | zechcecie |
| oni / one | zechcą |
Tryb rozkazujący
| ty | zechciej |
| my | zechciejmy |
| wy | zechciejcie |