Conjugation of zdziwaczeć
zd͡ʑiˈva.t͡ʂɛt͡ɕto become eccentric, to become kooky, to become odd Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zdziwaczeć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zdziwaczałem |
| ty | zdziwaczałeś |
| on / ona / ono | zdziwaczał |
| my | zdziwaczeliśmy |
| wy | zdziwaczeliście |
| oni / one | zdziwaczeli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zdziwaczałam |
| ty | zdziwaczałaś |
| on / ona / ono | zdziwaczała |
| my | zdziwaczałyśmy |
| wy | zdziwaczałyście |
| oni / one | zdziwaczały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zdziwaczało |
Czas przyszły
| ja | zdziwaczeję |
| ty | zdziwaczejesz |
| on / ona / ono | zdziwaczeje |
| my | zdziwaczejemy |
| wy | zdziwaczejecie |
| oni / one | zdziwaczeją |
Tryb rozkazujący
| ty | zdziwaczej |
| my | zdziwaczejmy |
| wy | zdziwaczejcie |