Conjugation of zdissować
zdiˈsɔ.vat͡ɕto diss (to put someone down or show verbal disrespect) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zdissować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zdissowałem |
| ty | zdissowałeś |
| on / ona / ono | zdissował |
| my | zdissowaliśmy |
| wy | zdissowaliście |
| oni / one | zdissowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zdissowałam |
| ty | zdissowałaś |
| on / ona / ono | zdissowała |
| my | zdissowałyśmy |
| wy | zdissowałyście |
| oni / one | zdissowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zdissowało |
Czas przyszły
| ja | zdissuję |
| ty | zdissujesz |
| on / ona / ono | zdissuje |
| my | zdissujemy |
| wy | zdissujecie |
| oni / one | zdissują |
Tryb rozkazujący
| ty | zdissuj |
| my | zdissujmy |
| wy | zdissujcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.