Conjugation of zdiagnozować
zdjaɡ.nɔˈzɔ.vat͡ɕaspekt dokonany od: diagnozować Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zdiagnozować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zdiagnozowałem |
| ty | zdiagnozowałeś |
| on / ona / ono | zdiagnozował |
| my | zdiagnozowaliśmy |
| wy | zdiagnozowaliście |
| oni / one | zdiagnozowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zdiagnozowałam |
| ty | zdiagnozowałaś |
| on / ona / ono | zdiagnozowała |
| my | zdiagnozowałyśmy |
| wy | zdiagnozowałyście |
| oni / one | zdiagnozowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zdiagnozowało |
Czas przyszły
| ja | zdiagnozuję |
| ty | zdiagnozujesz |
| on / ona / ono | zdiagnozuje |
| my | zdiagnozujemy |
| wy | zdiagnozujecie |
| oni / one | zdiagnozują |
Tryb rozkazujący
| ty | zdiagnozuj |
| my | zdiagnozujmy |
| wy | zdiagnozujcie |