Conjugation of zdławić
ˈzdwa.vit͡ɕto choke, to throttle (prevent from breathing by strangling the windpipe) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zdławić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zdławiłem |
| ty | zdławiłeś |
| on / ona / ono | zdławił |
| my | zdławiliśmy |
| wy | zdławiliście |
| oni / one | zdławili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zdławiłam |
| ty | zdławiłaś |
| on / ona / ono | zdławiła |
| my | zdławiłyśmy |
| wy | zdławiłyście |
| oni / one | zdławiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zdławiło |
Czas przyszły
| ja | zdławię |
| ty | zdławisz |
| on / ona / ono | zdławi |
| my | zdławimy |
| wy | zdławicie |
| oni / one | zdławią |
Tryb rozkazujący
| ty | zdław |
| my | zdławmy |
| wy | zdławcie |