Conjugation of zblamować
zblaˈmɔ.vat͡ɕto disgrace oneself, to bring shame to oneself Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zblamować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zblamowałem |
| ty | zblamowałeś |
| on / ona / ono | zblamował |
| my | zblamowaliśmy |
| wy | zblamowaliście |
| oni / one | zblamowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zblamowałam |
| ty | zblamowałaś |
| on / ona / ono | zblamowała |
| my | zblamowałyśmy |
| wy | zblamowałyście |
| oni / one | zblamowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zblamowało |
Czas przyszły
| ja | zblamuję |
| ty | zblamujesz |
| on / ona / ono | zblamuje |
| my | zblamujemy |
| wy | zblamujecie |
| oni / one | zblamują |
Tryb rozkazujący
| ty | zblamuj |
| my | zblamujmy |
| wy | zblamujcie |