Conjugation of zbałamucić
zba.waˈmu.t͡ɕit͡ɕpozyskać czyjeś względy w wyniku bałamucenia, skutecznie zawrócić komuś w głowie Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zbałamucić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zbałamuciłem |
| ty | zbałamuciłeś |
| on / ona / ono | zbałamucił |
| my | zbałamuciliśmy |
| wy | zbałamuciliście |
| oni / one | zbałamucili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zbałamuciłam |
| ty | zbałamuciłaś |
| on / ona / ono | zbałamuciła |
| my | zbałamuciłyśmy |
| wy | zbałamuciłyście |
| oni / one | zbałamuciły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zbałamuciło |
Czas przyszły
| ja | zbałamucę |
| ty | zbałamucisz |
| on / ona / ono | zbałamuci |
| my | zbałamucimy |
| wy | zbałamucicie |
| oni / one | zbałamucą |
Tryb rozkazujący
| ty | zbałamuć |
| my | zbałamućmy |
| wy | zbałamućcie |