Conjugation of zazębić
zaˈzɛm.bit͡ɕto interlock, to intermesh (to fit or clasp together securely) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zazębić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zazębiłem |
| ty | zazębiłeś |
| on / ona / ono | zazębił |
| my | zazębiliśmy |
| wy | zazębiliście |
| oni / one | zazębili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zazębiłam |
| ty | zazębiłaś |
| on / ona / ono | zazębiła |
| my | zazębiłyśmy |
| wy | zazębiłyście |
| oni / one | zazębiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zazębiło |
Czas przyszły
| ja | zazębię |
| ty | zazębisz |
| on / ona / ono | zazębi |
| my | zazębimy |
| wy | zazębicie |
| oni / one | zazębią |
Tryb rozkazujący
| ty | zazęb |
| my | zazębmy |
| wy | zazębcie |