Conjugation of zawrzeć
ˈza.vʐɛt͡ɕo momencie wejścia w stan wrzenia (o substancji w stanie płynnym) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zawrzeć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zawarłem |
| ty | zawarłeś |
| on / ona / ono | zawarł |
| my | zawarliśmy |
| wy | zawarliście |
| oni / one | zawarli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zawarłam |
| ty | zawarłaś |
| on / ona / ono | zawarła |
| my | zawarłyśmy |
| wy | zawarłyście |
| oni / one | zawarły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zawarło |
Czas przyszły
| ja | zawrę |
| ty | zawrzesz |
| on / ona / ono | zawrze |
| my | zawrzemy |
| wy | zawrzecie |
| oni / one | zawrą |
Tryb rozkazujący
| ty | zawrzyj |
| my | zawrzyjmy |
| wy | zawrzyjcie |