Conjugation of zauroczyć
za.uˈrɔ.t͡ʂɘt͡ɕto besot, to captivate, to charm, to enchant, to enthrall, to infatuate, to mesmerize Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zauroczyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zauroczyłem |
| ty | zauroczyłeś |
| on / ona / ono | zauroczył |
| my | zauroczyliśmy |
| wy | zauroczyliście |
| oni / one | zauroczyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zauroczyłam |
| ty | zauroczyłaś |
| on / ona / ono | zauroczyła |
| my | zauroczyłyśmy |
| wy | zauroczyłyście |
| oni / one | zauroczyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zauroczyło |
Czas przyszły
| ja | zauroczę |
| ty | zauroczysz |
| on / ona / ono | zauroczy |
| my | zauroczymy |
| wy | zauroczycie |
| oni / one | zauroczą |
Tryb rozkazujący
| ty | zaurocz |
| my | zauroczmy |
| wy | zauroczcie |