Conjugation of zatamować
za.taˈmɔ.vat͡ɕzatrzymać przepływ czegoś poprzez postawienie tamy, przeszkody Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zatamować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zatamowałem |
| ty | zatamowałeś |
| on / ona / ono | zatamował |
| my | zatamowaliśmy |
| wy | zatamowaliście |
| oni / one | zatamowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zatamowałam |
| ty | zatamowałaś |
| on / ona / ono | zatamowała |
| my | zatamowałyśmy |
| wy | zatamowałyście |
| oni / one | zatamowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zatamowało |
Czas przyszły
| ja | zatamuję |
| ty | zatamujesz |
| on / ona / ono | zatamuje |
| my | zatamujemy |
| wy | zatamujecie |
| oni / one | zatamują |
Tryb rozkazujący
| ty | zatamuj |
| my | zatamujmy |
| wy | zatamujcie |