Conjugation of zaszumieć
zaˈʂu.mjɛt͡ɕto rustle, to buzz, to produce disharmonic noise Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zaszumieć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zaszumiałem |
| ty | zaszumiałeś |
| on / ona / ono | zaszumiał |
| my | zaszumieliśmy |
| wy | zaszumieliście |
| oni / one | zaszumieli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zaszumiałam |
| ty | zaszumiałaś |
| on / ona / ono | zaszumiała |
| my | zaszumiałyśmy |
| wy | zaszumiałyście |
| oni / one | zaszumiały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zaszumiało |
Czas przyszły
| ja | zaszumię |
| ty | zaszumisz |
| on / ona / ono | zaszumi |
| my | zaszumimy |
| wy | zaszumicie |
| oni / one | zaszumią |
Tryb rozkazujący
| ty | zaszum |
| my | zaszummy |
| wy | zaszumcie |