Conjugation of zasnąć
/ˈza.snɔɲt͡ɕ/przejść w stan snu, spania; zacząć spać Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zasnąć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zasnąłem |
| ty | zasnąłeś |
| on / ona / ono | zasnął |
| my | zasnęliśmy |
| wy | zasnęliście |
| oni / one | zasnęli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zasnęłam |
| ty | zasnęłaś |
| on / ona / ono | zasnęła |
| my | zasnęłyśmy |
| wy | zasnęłyście |
| oni / one | zasnęły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zasnęło |
Czas przyszły
| ja | zasnę |
| ty | zaśniesz |
| on / ona / ono | zaśnie |
| my | zaśniemy |
| wy | zaśniecie |
| oni / one | zasną |
Tryb rozkazujący
| ty | zaśnij |
| my | zaśnijmy |
| wy | zaśnijcie |