Conjugation of zasiedzieć
zaˈɕɛ.d͡ʑɛt͡ɕto possess adversely (to acquire ownership rights to real estate based on possession of it without title for a period specified by law) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zasiedzieć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zasiedziałem |
| ty | zasiedziałeś |
| on / ona / ono | zasiedział |
| my | zasiedzieliśmy |
| wy | zasiedzieliście |
| oni / one | zasiedzieli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zasiedziałam |
| ty | zasiedziałaś |
| on / ona / ono | zasiedziała |
| my | zasiedziałyśmy |
| wy | zasiedziałyście |
| oni / one | zasiedziały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zasiedziało |
Czas przyszły
| ja | zasiedzę |
| ty | zasiedzisz |
| on / ona / ono | zasiedzi |
| my | zasiedzimy |
| wy | zasiedzicie |
| oni / one | zasiedzą |
Tryb rozkazujący
| ty | zasiedź |
| my | zasiedźmy |
| wy | zasiedźcie |