Conjugation of zasłyszeć
zaˈswɘ.ʂɛt͡ɕto get word of, to overhear [with od (+ genitive) ‘from whom’] Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zasłyszeć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zasłyszałem |
| ty | zasłyszałeś |
| on / ona / ono | zasłyszał |
| my | zasłyszeliśmy |
| wy | zasłyszeliście |
| oni / one | zasłyszeli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zasłyszałam |
| ty | zasłyszałaś |
| on / ona / ono | zasłyszała |
| my | zasłyszałyśmy |
| wy | zasłyszałyście |
| oni / one | zasłyszały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zasłyszało |
Czas przyszły
| ja | zasłyszę |
| ty | zasłyszysz |
| on / ona / ono | zasłyszy |
| my | zasłyszymy |
| wy | zasłyszycie |
| oni / one | zasłyszą |
Tryb rozkazujący
| ty | zasłysz |
| my | zasłyszmy |
| wy | zasłyszcie |