Conjugation of zasępić
zaˈsɛm.pit͡ɕto despond, to become dejected, to become glum Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zasępić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zasępiłem |
| ty | zasępiłeś |
| on / ona / ono | zasępił |
| my | zasępiliśmy |
| wy | zasępiliście |
| oni / one | zasępili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zasępiłam |
| ty | zasępiłaś |
| on / ona / ono | zasępiła |
| my | zasępiłyśmy |
| wy | zasępiłyście |
| oni / one | zasępiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zasępiło |
Czas przyszły
| ja | zasępię |
| ty | zasępisz |
| on / ona / ono | zasępi |
| my | zasępimy |
| wy | zasępicie |
| oni / one | zasępią |
Tryb rozkazujący
| ty | zasęp |
| my | zasępmy |
| wy | zasępcie |