Conjugation of zarwać
ˈza.rvat͡ɕto break, to devastate, to cause to collapse Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zarwać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zarwałem |
| ty | zarwałeś |
| on / ona / ono | zarwał |
| my | zarwaliśmy |
| wy | zarwaliście |
| oni / one | zarwali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zarwałam |
| ty | zarwałaś |
| on / ona / ono | zarwała |
| my | zarwałyśmy |
| wy | zarwałyście |
| oni / one | zarwały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zarwało |
Czas przyszły
| ja | zarwę |
| ty | zarwiesz |
| on / ona / ono | zarwie |
| my | zarwiemy |
| wy | zarwiecie |
| oni / one | zarwą |
Tryb rozkazujący
| ty | zarwij |
| my | zarwijmy |
| wy | zarwijcie |