Conjugation of zarazić
zaˈra.ʑit͡ɕrozprzestrzenić pewną swoją cechę lub pomysł Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zarazić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zaraziłem |
| ty | zaraziłeś |
| on / ona / ono | zaraził |
| my | zaraziliśmy |
| wy | zaraziliście |
| oni / one | zarazili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zaraziłam |
| ty | zaraziłaś |
| on / ona / ono | zaraziła |
| my | zaraziłyśmy |
| wy | zaraziłyście |
| oni / one | zaraziły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zaraziło |
Czas przyszły
| ja | zarażę |
| ty | zarazisz |
| on / ona / ono | zarazi |
| my | zarazimy |
| wy | zarazicie |
| oni / one | zarażą |
Tryb rozkazujący
| ty | zaraź |
| my | zaraźmy |
| wy | zaraźcie |