Conjugation of zapukać
zaˈpu.kat͡ɕpuknąć w coś kilka razy, by zwrócić czyjąś uwagę, zwykle do drzwi Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zapukać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zapukałem |
| ty | zapukałeś |
| on / ona / ono | zapukał |
| my | zapukaliśmy |
| wy | zapukaliście |
| oni / one | zapukali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zapukałam |
| ty | zapukałaś |
| on / ona / ono | zapukała |
| my | zapukałyśmy |
| wy | zapukałyście |
| oni / one | zapukały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zapukało |
Czas przyszły
| ja | zapukam |
| ty | zapukasz |
| on / ona / ono | zapuka |
| my | zapukamy |
| wy | zapukacie |
| oni / one | zapukają |
Tryb rozkazujący
| ty | zapukaj |
| my | zapukajmy |
| wy | zapukajcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.