Conjugation of zaprzestać
zaˈpʂɛ.stat͡ɕprzestać coś robić; przerwać jakąś czynność, zaniechać czegoś Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zaprzestać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zaprzestałem |
| ty | zaprzestałeś |
| on / ona / ono | zaprzestał |
| my | zaprzestaliśmy |
| wy | zaprzestaliście |
| oni / one | zaprzestali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zaprzestałam |
| ty | zaprzestałaś |
| on / ona / ono | zaprzestała |
| my | zaprzestałyśmy |
| wy | zaprzestałyście |
| oni / one | zaprzestały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zaprzestało |
Czas przyszły
| ja | zaprzestanę |
| ty | zaprzestaniesz |
| on / ona / ono | zaprzestanie |
| my | zaprzestaniemy |
| wy | zaprzestaniecie |
| oni / one | zaprzestaną |
Tryb rozkazujący
| ty | zaprzestań |
| my | zaprzestańmy |
| wy | zaprzestańcie |