Conjugation of zaprzeć
ˈza.pʂɛt͡ɕto lean against something, to resist (to not want to do something) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zaprzeć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zaparłem |
| ty | zaparłeś |
| on / ona / ono | zaparł |
| my | zaparliśmy |
| wy | zaparliście |
| oni / one | zaparli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zaparłam |
| ty | zaparłaś |
| on / ona / ono | zaparła |
| my | zaparłyśmy |
| wy | zaparłyście |
| oni / one | zaparły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zaparło |
Czas przyszły
| ja | zaprę |
| ty | zaprzesz |
| on / ona / ono | zaprze |
| my | zaprzemy |
| wy | zaprzecie |
| oni / one | zaprą |
Tryb rozkazujący
| ty | zaprzyj |
| my | zaprzyjmy |
| wy | zaprzyjcie |