Conjugation of zapracować
za.praˈt͡sɔ.vat͡ɕto work oneself to death (to destroy one's health with excessive work) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zapracować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zapracowałem |
| ty | zapracowałeś |
| on / ona / ono | zapracował |
| my | zapracowaliśmy |
| wy | zapracowaliście |
| oni / one | zapracowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zapracowałam |
| ty | zapracowałaś |
| on / ona / ono | zapracowała |
| my | zapracowałyśmy |
| wy | zapracowałyście |
| oni / one | zapracowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zapracowało |
Czas przyszły
| ja | zapracuję |
| ty | zapracujesz |
| on / ona / ono | zapracuje |
| my | zapracujemy |
| wy | zapracujecie |
| oni / one | zapracują |
Tryb rozkazujący
| ty | zapracuj |
| my | zapracujmy |
| wy | zapracujcie |