Conjugation of zapoczątkować
za.pɔ.t͡ʂɔntˈkɔ.vat͡ɕdać czemuś początek, zainicjować Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zapoczątkować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zapoczątkowałem |
| ty | zapoczątkowałeś |
| on / ona / ono | zapoczątkował |
| my | zapoczątkowaliśmy |
| wy | zapoczątkowaliście |
| oni / one | zapoczątkowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zapoczątkowałam |
| ty | zapoczątkowałaś |
| on / ona / ono | zapoczątkowała |
| my | zapoczątkowałyśmy |
| wy | zapoczątkowałyście |
| oni / one | zapoczątkowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zapoczątkowało |
Czas przyszły
| ja | zapoczątkuję |
| ty | zapoczątkujesz |
| on / ona / ono | zapoczątkuje |
| my | zapoczątkujemy |
| wy | zapoczątkujecie |
| oni / one | zapoczątkują |
Tryb rozkazujący
| ty | zapoczątkuj |
| my | zapoczątkujmy |
| wy | zapoczątkujcie |