Conjugation of zaplanować
za.plaˈnɔ.vat͡ɕpoczynić plan, postanowić w jakich warunkach coś wykonać Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zaplanować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zaplanowałem |
| ty | zaplanowałeś |
| on / ona / ono | zaplanował |
| my | zaplanowaliśmy |
| wy | zaplanowaliście |
| oni / one | zaplanowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zaplanowałam |
| ty | zaplanowałaś |
| on / ona / ono | zaplanowała |
| my | zaplanowałyśmy |
| wy | zaplanowałyście |
| oni / one | zaplanowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zaplanowało |
Czas przyszły
| ja | zaplanuję |
| ty | zaplanujesz |
| on / ona / ono | zaplanuje |
| my | zaplanujemy |
| wy | zaplanujecie |
| oni / one | zaplanują |
Tryb rozkazujący
| ty | zaplanuj |
| my | zaplanujmy |
| wy | zaplanujcie |