Conjugation of zapłakać
zaˈpwa.kat͡ɕto keen (to utter with a loud wailing voice or wordless cry) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zapłakać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zapłakałem |
| ty | zapłakałeś |
| on / ona / ono | zapłakał |
| my | zapłakaliśmy |
| wy | zapłakaliście |
| oni / one | zapłakali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zapłakałam |
| ty | zapłakałaś |
| on / ona / ono | zapłakała |
| my | zapłakałyśmy |
| wy | zapłakałyście |
| oni / one | zapłakały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zapłakało |
Czas przyszły
| ja | zapłaczę |
| ty | zapłaczesz |
| on / ona / ono | zapłacze |
| my | zapłaczemy |
| wy | zapłaczecie |
| oni / one | zapłaczą |
Tryb rozkazujący
| ty | zapłacz |
| my | zapłaczmy |
| wy | zapłaczcie |