Conjugation of zaordynować
za.ɔr.dɘˈnɔ.vat͡ɕto prescribe (to specify as a required procedure or ritual; to decree, to ordain) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zaordynować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zaordynowałem |
| ty | zaordynowałeś |
| on / ona / ono | zaordynował |
| my | zaordynowaliśmy |
| wy | zaordynowaliście |
| oni / one | zaordynowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zaordynowałam |
| ty | zaordynowałaś |
| on / ona / ono | zaordynowała |
| my | zaordynowałyśmy |
| wy | zaordynowałyście |
| oni / one | zaordynowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zaordynowało |
Czas przyszły
| ja | zaordynuję |
| ty | zaordynujesz |
| on / ona / ono | zaordynuje |
| my | zaordynujemy |
| wy | zaordynujecie |
| oni / one | zaordynują |
Tryb rozkazujący
| ty | zaordynuj |
| my | zaordynujmy |
| wy | zaordynujcie |