Conjugation of zanucić
zaˈnu.t͡ɕit͡ɕto hum, to croon, to vocalize (to sing without using words) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zanucić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zanuciłem |
| ty | zanuciłeś |
| on / ona / ono | zanucił |
| my | zanuciliśmy |
| wy | zanuciliście |
| oni / one | zanucili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zanuciłam |
| ty | zanuciłaś |
| on / ona / ono | zanuciła |
| my | zanuciłyśmy |
| wy | zanuciłyście |
| oni / one | zanuciły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zanuciło |
Czas przyszły
| ja | zanucę |
| ty | zanucisz |
| on / ona / ono | zanuci |
| my | zanucimy |
| wy | zanucicie |
| oni / one | zanucą |
Tryb rozkazujący
| ty | zanuć |
| my | zanućmy |
| wy | zanućcie |